Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quod dicit Epicurus etiam de voluptate, quae minime sint voluptates, eas obscurari saepe et obrui. Sed quae tandem ista ratio est?
Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Idcirco enim non desideraret, quia, quod dolore caret, id in voluptate est. Ut placet, inquit, etsi enim illud erat aptius, aequum cuique concedere. Idem fecisset Epicurus, si sententiam hanc, quae nunc Hieronymi est, coniunxisset cum Aristippi vetere sententia. Quia dolori non voluptas contraria est, sed doloris privatio. Suo genere perveniant ad extremum; Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta. Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat. Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas?
Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret. Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. Quam illa ardentis amores excitaret sui! Cur tandem? Eaedem res maneant alio modo. Maximas vero virtutes iacere omnis necesse est voluptate dominante.
Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Duo Reges: constructio interrete. Apparet statim, quae sint officia, quae actiones. Illa videamus, quae a te de amicitia dicta sunt. Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem; Quare attende, quaeso.